ارائه دهنده دوره های آموزشی نرم افزاری
ارائه دهنده دوره های آموزشی نرم افزاری

مهارت‌ یادگیری

در قرن ۲۱ مهارت‌های یادگیری را ۴C می‌نامند. ۴C بر خواسته از کلمات انگلیسی critical thinking, creative thinking, communicating, collaborating است. تفکر انتقادی، تفکر خلاق، مهارت برقراری ارتباط و مهارت همکاری چهار مهارت اصلی یادگیری هستند.
در ادامه به طور مختصر با این مهارت ها آشنا می شویم.

مهارت تفکر انتقادی:

تفکر انتقادی یکی از مهارت‌های یادگیری و نوعی تحلیل متمرکز و دقیق موضوعات جهت بهبود آنها است. تفکر انتقادی مربوط به فعالیت‌های نیم کره چپ مغز است.
لیست ذیل توانایی‌های اصلی در تفکر انتقادی هستند:
آنالیز و تحلیل کردن: توانایی تجزیه موضوع‌ها به قسمت‌های تشکیل دهنده آن و بررسی هر قسمت و تحلیل چگونگی عملکردشان با هم.
مباحثه: استفاده از یک سری گفتگوها و نقل قول‌های مختلفی که بر مبنای مستندات به صورت منطقی با هم مرتبط باشند تا دستیابی به نتیجه را محقق سازند.
طبقه بندی: شناسایی گونه‌ها و گروه‌های مختلف موضوعی و تعیین مشخصه‌هایی جهت چگونگی تشخیص هر گروه از دیگری.
مقایسه کردن: بررسی و مشخص کردن شباهت‌ها و تفاوت‌های بین دو یا چند موضوع.
تعریف کردن: توضیح و توصیف یک موضوع با استفاده از دلایل، مثال‌ها، مترادف‌ها و تضادها.
توصیف کردن: بیان ویژگی‌های هر چیزی با استفاده از مشخصه‌هایی مثل: اندازه، شکل، وزن، رنگ، کاربرد، منشا، ارزش، حالات، موقعیت‌ها و غیره.
ارزیابی کردن: تصمیم گیری در مورد ارزش هر چیزی با مقایسه آن با معیارها و استانداردهای موجود.
توضیح دادن: بیان موجودیت و چگونگی کارکرد هر چیزی به صورتی که برای تمامی افراد قابل درک باشد.
توانایی حل مسئله: بررسی روابط علت و معلولی مسائل و مشکلات و پیدا کردن راهی برای متوقف کردن آن.
بررسی روابط علت و معلولی: تعیین دلیل اتفاق افتادن هر چیزی و بررسی نتایج حاصل.

مهارت تفکر خلاق:


تفکر خلاق یکی از مهارت‌های یادگیری و نوعی تفکر گسترده همراه با ابتکار بی‌انتها و کشف کردن موضوعات و پتانسیل‌های جدید است. تفکر خلاق مربوط به فعالیت‌های نیم کره راست مغز است.
لیست ذیل توانایی‌های اصلی در تفکر خلاق هستند:
طوفان فکری ایده: شامل پرسش یک سوال و لیست تمامی پاسخ‌ها هرچند غیر واقعی، دور از دسترس و غیر ممکن باشند.
خلق کردن: ایجاد کردن چیزی با استفاده از مواد اولیه مختلف به شکلی نوآورانه و خلاقانه.
طراحی کردن: بر اساس یافتن ارتباط بین شکل و عملکرد چیزی آن را طراحی کردن.
توانایی سرگرم کردن افراد: بوسیله داستان گویی، لطیفه گویی، بازی کردن و توانایی ایجاد مکالمه.
تصور کردن: تصور ایده‎هایی برای دستیابی به موضوعاتی غیر‎ممکن و غیر‎قابل دستیابی.
نوآوری کردن: تولید چیزی که تا به حال وجود نداشته است.
توانایی پرسشگری: شناسایی ناشناخته‎ها بوسیله طرح پرسش جهت پیدا کردن راه حل‎های جدید برای مسائل و مشکلات.
توانایی حل مسئله: با استفاده از توانایی‎های خلاقانه گفته شده در این بخش.

مهارت برقراری ارتباط:


تحلیل شرایط: به معنای فکرکردن در مورد موضوع، اهداف، محتوا، گیرنده و فرستنده پیام.
انتخاب رسانه: انتخاب رسانه مناسب که می‎تواند یک مکالمه چهره به چهره باشد و یا یک گزارش ۴۰۰ صفحه‎ای.
ارزیابی پیام: تصمیم‎گیری در مورد اینکه آیا پیام درست، قابل اعتماد، جامع و به روز است یا خیر.
توانایی گوش دادن فعال: که مستلزم توجه کامل، یادداشت برداری، طرح پرسش و درگیر شدن با موضوع مورد بحث است.
خواندن و مطالعه: در واقع شکلی از کدخوانی کلمات نوشته شده و تصاویر هستند به شکلی که هدف نویسنده آن به درستی درک شود.
صحبت کردن: شامل استفاده از کلمات، لحن، زبان بدن و.. جهت بیان ایده.
استفاده از تکنولوژی: استفاده از ابزار و تجهیزات جدید و تکنولوژی مثل تلفن، ارسال پیام، ایمیل و … جهت انتقال پیام.
توانایی نوشتن: به معنای کد‌گذاری پیام در قالب کلمات، جملات و پاراگراف با هدف برقراری ارتباط با افرادی که به علت مسافت، زمان و یا هر دو در دسترس نیستند.

مهارت همکاری:


تخصیص منابع و مسئولیت‌ها: به نحوی که مطمئن باشیم تمامی افراد تیم به شکلی بهینه فعالیت می‌کنند.
توانایی انجام طوفان فکری: پیشنهاد دادن ایده‌ها و یادداشت برداری سریع آنها بدون ایجاد توقف و انتقاد کردن.
توانایی تصمیم‌گیری: بوسیله‌ی ارزیابی پیشنهادات بیان شده در گروه و رسیدن به یک ایده جامع و کامل.
واگذاری وظایف: تفیض وظایف به افراد گروه و پیگیری انجام شدن تمامی فعالیت‌ها توسط همکاران.
توانایی ارزیابی: ارزیابی محصولات، روند‌ها و افراد گروه جهت ایجاد تصویری شفاف از کار و بررسی پیشرفت‌های ممکن.
هدف‌گذاری: تحلیل های گروهی شرایط، تصمیمات و نتایج مورد انتظار و تعیین شفاف اهداف قابل دستیابی.
رهبری گروه: به معنای خلق کردن محیطی برای اعضای گروه است تا بتوانند با قابلیت‌های خود در کنار هم همکاری کنند.
مدیریت زمان: شامل ایجاد توازن در لیست فعالیت افراد و برنامه زمانبندی و رصد روند پیشرفت‌ها در مسیر دستیابی به اهداف.
حل تعارضات: با استفاده از روش‌های حل تعارض
تیم سازی: به معنای کار کردن فعالانه در طول زمان جهت دستیابی به اهداف.

 

منبع:
https://k12.thoughtfullearning.com